• slide
  • slide2
  • slide3
  • slide1

Βίντεο από την Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση Φεβρουάριος 2014

     

πατήστε πάνω στις εικόνες για να δείτε τα βίντεο 

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ

  ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΔΑΚΗ  ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΦΕΤΩΝ 

ΣΤΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΣΤΙΣ 8-2-2014

 

Κυρίες και Κύριοι  προσκεκλημένοι μας, καλώς  ήλθατε  και  σας ευχαριστούμε που μας τιμάτε με  τη  παρουσία σας . 

Κυρίες και Κύριοι δικαστές

Η αρχή μιας καινούργιας  χρονιάς  προσφέρεται συνήθως  για έναν απολογισμό της  προηγούμενης . Θα επιχειρήσουμε  κάτι παραπλήσιο.  Μια  σύντομη αναφορά  στο  χώρο της δικαιοσύνης όπως αυτή προκύπτει από  τη πραγματικότητα της  τελευταίας  τουλάχιστον   δεκαετίας.

Η κατάσταση στη Δικαιοσύνη είναι περιγραφές διαχρονικών, γνώριμων σε όλους μας  καταστάσεων. Κάθε χρόνο,  απαριθμούνται   τα  ίδια προβλήματα . 

Τι  λέγαμε λοιπόν  πριν  από  δέκα τουλάχιστον  χρόνια .Ότι ακριβώς θα πούμε  και σήμερα  μόνο που η κατάσταση επιδεινώθηκε και τα προβλήματα οξύνθηκαν .Τα ίδια αναλύσαμε    εκτενώς και στη πανδικαστική συγκέντρωση  διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε το χρόνο που έφυγε, τα συμπεράσματα της οποίας , κατέδειξαν   ότι οι δομές και  λειτουργίες σε όλο το φάσμα  της  ελληνικής δικαιοσύνης  παραμένουν εξαιρετικά  προβληματικές.  Και είναι προφανές  ότι παρά το γεγονός  πως  αποτελούν  κοινή διαπίστωση  δεν αποτελούν πολιτική  της Πολιτείας μας

 Γνωρίζουμε  πόσο  κουραστικό είναι η  συνεχής επανάλειψή τους   Αν όμως η  κατάσταση επιδεινώνεται  συνέχεια πως κάνει κάποιος την αντίστροφη πορεία.

Γι αυτό, οι  συζητήσεις  για την κατάσταση  της δικαιοσύνης   θα συνεχίζονται   όσο τα  προβλήματα  παραμένουν  άλυτα, και όσο  οι αρμόδιοι  δείχνουν  να πιστεύουν  ότι με τον καιρό τα προβλήματα  μπορεί να λυθούν και από μόνα τους.

Το  επίπεδο πληροφόρησης  για τη καθημερινότητα της  δικαιοσύνης και των λειτουργών της  στη χώρα μας είναι δυστυχώς πολύ χαμηλό, αν όχι ανύπαρκτο  και μάλλον δεν ενδιαφέρει κανένα, εκτός από τους ίδιους .  Εμείς όμως ξέρουμε πολύ καλά  ότι έχουμε περιορισμένα  μέσα , καθόλου επιμόρφωση,  ανεπαρκή κατάρτιση , υπερβολικό φόρτο εργασίας  και ελλιπή οργάνωση. 

Σε επίπεδο υλικοτεχνικού εξοπλισμού  η κατάσταση είναι σχεδόν κωμική σε μια εποχή που οι χρηματοπιστωτικές  αγορές λειτουργούν  μέσω δορυφόρων και η  μικρότερη επιχείρηση, αλλά και όλη η οικονομική δραστηριότητα  έχει     μηχανοργανωθεί . Οι δονήσεις  αυτού του  τεχνολογικού κύματος  δεν έχουν  φτάσει ακόμη  στα αρχαικα  γραφεία  των δικαστηρίων  μας , τα εξοπλισμένα  με τις μεταλλικές  ντουλάπες,και  τους πεπαλαιωμένους υπολογιστές  που  συχνά  πυκνά  δεν λειτουργούν. Τα  Δ. Δικαστήρια  καλούνται  και  προσπαθούν να λειτουργήσουν   με απαρχαιωμένα  συστήματα,  καθόλου  εύχρηστα, ούτε καν διασφαλισμένα   , με κενά οργανικών θέσεων δικαστών που υπερβαίνουν  τα 100,  αλλά  και με 1 γραμματέα για 6 δικαστές.

Το ζήτημα  της έλλειψης  δικαστικών υπαλλήλων και επιμελητών , τα οργανικά κενά των οποίων ανέρχονται σε 395  έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις  με αποτέλεσμα να  συσσωρεύονται συνεχώς   καθυστερήσεις στη διεκπεραίωση  και  εκδίκαση των υποθέσεων. Στην παραμικρή  απουσία  ή   αποχώρηση  υπαλλήλων  λόγω συνταξιοδότησης  ή παραίτησης-συχνό φαινόμενο τον τελευταίο καιρό -  η φαινομενική μας οργάνωση  φτάνει στα πρόθυρα της κατάρρευσης     .

 Και όλα αυτά    όταν οι εκκρεμείς υποθέσεις ανέρχονται  σε 399.000, από τις οποίες οι  φορολογικού κυρίως  αντικειμένου  , απετέλεσαν   και αντικείμενο  μνημονιακών υποχρεώσεων,   με στόχους, βέβαια  μη πραγματοποιήσιμους  και ρεαλιστικούς, λαμβανομένης υπόψη και της φέρουσας ικανότητας  των δικαστηρίων. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι παρα ταύτα στο πρωτοδικείο τουλάχιστον  της Αθήνα  οι στόχοι  πραγματοποιήθηκαν σε εντυπωσιακό ποσοστό 85% . Και επειδή το ενδιαφέρον  για την εκκρεμότητα  περιορίζεται κυρίως  στις οικονομικού αντικειμένου υποθέσεις, αναφέρουμε  ότι  οι  εκκρεμείς φορολογικές και τελωνειακές υποθέσεις  ανέρχονται σε 98.000 σε ολα τα δικαστήρια της χώρας, από τις οποίες 11.500 στο πρωτοδικείο της Αθήνας, για τις οποίες προσδιορίζεται δικάσιμος  μετά από 2-2,5 χρόνια . Στο ίδιο δικαστήριο  όμως   οι υποθέσεις με άλλα  αντικείμενα όπως πχ οι αγωγές αποζημιώσεως  που εκκρεμούν από το 2008  θα δικαστούν σε 4ή 5 περίπου χρόνια .

 Η ασφάλεια  των δικαστηρίων  χώροι ρύθμισης και επίλυσης διαφορών  είναι ανύπαρκτη.  Τα διοικητικά δικαστήρια της Αθήνας, παρά τα καθημερινά επεισόδια  σε υποθέσεις  με αλλοδαπούς, αλλά και   το γεγονός ότι έχουν γίνει κατ΄επανάλειψη στόχος τρομοκρατικών ενεργειών  δεν έχουν αστυνομική φρούρηση  Η πρόσφατη  απομάκρυνση   του αστυνομικού φρουρού από την είσοδο του πρωτοδικείου   και η συνεχιζόμενη χωρίς αποτέλεσμα    διαμάχη  μεταξύ των υπουργείων Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης για την αρμοδιότητα   φύλαξης  και ασφάλειας  των δικαστηρίων   , καταδεικνύει ότι ελλείπει ο  ανάλογος με το διακύβευμα  βαθμός υπευθυνότητας των αρμοδίων  με   κίνδυνο υπέρμετρου και μη αναστρέψιμου κόστους. Να σημειωθεί  ότι  βρίσκονται σε αχρησία  τα μηχανήματα ελέγχου  που εγκαταστάθηκαν  στις εισόδους των δικαστηρίων μετά τη διενέργεια  σχετικών διαγωνισμών .

 Κυρίες και Κύριοι     

Όποτε  τα υπουργεία ή άλλοι δημόσιοι  οργανισμοί   χρειάζονται  νέες εγκαταστάσεις  βρίσκονται  πάντοτε λύσεις   που εξασφαλίζουν ευπρεπή στέγαση και  υλικοτεχνική υποδομή . Η αντίθεση  της ένδειας των μέσων που παραχωρούνται  στη Δικαιοσύνη  είναι εντυπωσιακή και εξοργιστική. 

 Χρόνια τώρα συζητούμε χωρίς  αποτέλεσμα   για τη μετεγκατάσταση   διοικητικών δικαστηρίων της  περιφέρειας , αλλά και του Πειραιά που στεγάζονται σε απαράδεκτα , επικίνδυνα   κτίρια,   με μηδενικές υποστηρικτικές δομές. Θα μας  πείτε  σιγά το πράγμα . Είναι το πρώτο ή το τελευταίο ζήτημα  που συζητάμε ακριβώς για να μη καταλήξουμε σε κανένα συμπέρασμα .

 Ένα πρόβλημα  που σε μια επιχείρηση  θα εύρισκε τη λύση του  εντός ημερών ή μηνών    εμάς μας απασχολεί χρόνια.

Δεν θα  αναφέρω παρά  μόνο  τρία  παραδείγματα  ενδεικτικά της όλης αντίληψης  Η μετεγκατάσταση του  Διοικητικού   Πρωτοδικείου  Ναυπλίου, παρά τις πιέσεις   που ασκούνται  από την Γενική Επίτροπο και τη  Πρόεδρο του Δικαστηρίου  έχει γίνει από χρόνια  αντικείμενο συζητήσεων  μεταξύ του  Υπουργείου Δικαιοσύνης και του  Δήμου  Ναυπλίου, ο οποίος αρνείται να παραχωρήσει κτίριο, αλλά διαμαρτύρεται   στην προοπτική αλλαγής της εδρας του δικαστηρίου στο Άργος όπου ο Δήμαρχος διαθέτει το κατάλληλο  κτίριο  . Το ίδιο  περίπου πρόβλημα με διαφορετικές παραμέτρους   αντιμετωπίζεται και στο Πειραιά  Αλλά και για  το Δ.Πρωτοδικείο Ηρακλείου , ενώ  έχει   παραχωρηθεί  κτίριο   από το Δημόσιο,  και  τα έξοδα   ανακαίνισης  προσφέρθηκε να   τα αναλάβει ο Δήμος  Ηρακλείου, η έγκριση μετεγκατάστασης    έχει ξεχαστεί στα  συρτάρια αρμοδίων.. Εν τω μεταξύ   πληρώνουμε   ενοίκια  για την  στέγασή του  σε  μια περίοδο, όπως λένε,   περικοπής δημοσίων δαπανών .

  Αυτή η αντιμετώπιση  αποδεικνύει ότι για τη δικαιοσύνη   η κρίση  είναι παρούσα  εδώ και δεκαετίες -τώρα έγινε ασφυκτική-και ότι οι αρμόδιοι  αγνοούν  τουλάχιστον  την πραγματικότητα του χώρου , αν όχι ότι ,-επιτρέψτε μου την έκφραση - επίτηδες το κάνουν στο όνομα  δεν  ξέρουμε ποιας σκοπιμότητας  αν όχι στοχεύοντας  σε   μια υποβαθμισμένη    δικαστική λειτουργία .

 Ο ι δικαστικοί λειτουργοί περιχαρακωμένοι , στο καβούκι των συνηθειών   και της κόπωσης  από τη  γραπτή διαδικασία, και τη περίτεχνη  πλοκή της νομοθεσίας, επικεντρώνονται  στο έργο τους  και συμβιβάζονται  με αυτή την κατάσταση.  Με τέτοια δεδομένα όμως   η λειτουργία της δικαιοσύνης    γίνεται πραγματικά δύσκολη υπόθεση .

Κυρίες και κύριοι

Χωρίς αμφιβολία η δικαιοσύνη  οφείλει να είναι αποτελεσματική,

Θα έπρεπε  να υπήρχε η δυνατότητα  αποτελεσματικής και γρήγορης διεκπεραίωσης   όλων των υποθέσεων   αλλά, η πολιτεία μας αντί να δράσει  επέλεξε ένα διάλογο κωφών και   προτίμησε να στρέψει τη συζήτηση   προς τους δικαστές  οι οποίοι θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για  τους αργούς ρυθμούς  απονομής της δικαιοσύνης. 

Και επειδή ο πολύς κόσμος δεν γνωρίζει   τις συνθήκες  και  τον τρόπο λειτουργίας  της δικαιοσύνης-στη πραγματικότητα δεν νοιάζεται κιόλας -  και οι  δικαστές είναι συνήθως σιωπηλοί, εύκολα  το βάρος και η ευθύνη  μετατίθεται  

 Οι διοικητικοί  δικαστές έχουν γίνει επανειλημμένως στόχος  επικρίσεων  για την κατάσταση  που επικρατεί  στα δικαστήρια, η οποία πράγματι έχει εξελιχθεί  σε χρόνια πάθηση.

Από καιρού εις καιρόν βλέπουν το φως της δημοσιότητας,   ειδήσεις και δημοσιεύματα   σχετικά με τις  εκκρεμείς  υποθέσεις  και  τις απώλειες  του Ελληνικού Δημοσίου  εξαιτίας  της εκκρεμότητας  αυτής, που υπολογίζονται  άλλοτε σε 30 , και άλλοτε σε 6 ή  7 δις , υπολογισμοί  για τους οποίους-να σημειωθεί- ότι  στα δικαστήρια τουλάχιστον  δεν  υπάρχουν στοιχεία  , αφού σε κάθε περίπτωση   οι υποθέσεις αυτές, είτε  δεν έχουν εκδικαστεί ακόμη είτε  αναμένεται  η έκδοση απόφασης. 

 Δεν εστιάζουν όμως  ποτέ οι προβολείς της δημοσιότητας , στις συνθήκες λειτουργίας    των δικαστηρίων και των δικαστών, ούτε στις αιτίες  της  μεγάλης εκκρεμότητας  που είναι αποτέλεσμα  και  της συμφόρησης  των δικαστηρίων από χιλιάδες  υποθέσεις  διοικητικών διαφορών 

 Οι αιτίες  αυτές  έχουν   αναλυθεί κατ΄ επανάλειψη   και είναι άχαρο  να επαναλαμβάνει κάποιος τα ίδια πράγματα  με  άλλα λόγια. Εντούτοις με δεδομένο ότι δεν υπάρχει  αλλαγή στη  βασική νοοτροπία,  στη διάθεση και τον τρόπο προσέγγισης  του προβλήματος και  τα σχετικά δημοσιεύματα  επαναλαμβάνονται, επιτρέψτε μου να επισημάνω  μόνο  αυτές που    επηρεάζουν  το πρόβλημα ουσιαστικά  .

Δεκαετίες τώρα συζητούμε  για παθογένειες της Δημόσιας Διοίκησης που αποτελούν την κύρια αιτία συμφόρησης  των δικαστηρίων από υποθέσεις  Και σ΄αυτά τα χρόνια  δεν αναλήφθηκε καμμιά πρωτοβουλία , για τη βελτίωση  της Δημόσιας Διοίκησης . 

H  ποικιλία των υποθέσεων  που καθημερινά  δικάζονται στα διοικητικά δικαστήρια καλύπτει  σχεδόν ολόκληρο  το φάσμα της διοικητικής δράσης , Η  συσσωρευμένη  εμπειρία  των δικαστών,   βασισμένη  στο χειρισμό και τη μελέτη χιλιάδων υποθέσεων  σε ότι αφορά  τη λειτουργία της  δημόσιας διοίκησης,  οδηγεί  στο συμπέρασμα-που είναι άλλωστε  κοινός τόπος - ότι η  κακοδιοίκηση στη χώρα μας  αποτελεί φαινόμενο συστημικό, διάχυτο  και εκτενές, που σχετίζεται με, την πλημμελή εφαρμογή  της νομοθεσίας ,με εξόχως  προβληματικές ερμηνείες των δικαιωμάτων των πολιτών  , με αναχρονιστικές  νοοτροπίες  και αντιλήψεις,  εδραιωμένες στην αδιαφορία,και  την αυθαιρεσία ως τελέσφορων πρακτικών. 

Συχνά,   η διοίκηση, επειδή γνωρίζει, ότι μόνο κατ εξαίρεση οι διοικητικές διαδικασίες  εμπλέκουν τη προσωπική ευθύνη  των υπαλλήλων , αντιμετωπίζει  το ενδεχόμενο  προσφυγής στη δικαιοσύνη  με τρόπο αφοριστικό. Οι έλληνες πολίτες είναι απολύτως εξοικειωμένοι  με προτροπές των δημοσίων υπαλλήλων  να πάνε στα δικαστήρια να βρούν το δίκιο τους. Οι πολίτες  από την άλλη  που εύλογα  διστάζουν  να κάνουν χρήση  των μηχανισμών δικαιοδοτικού ελέγχου , συχνά μάλιστα και   λόγω του  καταλυτικά ανισόβαρου  συσχετισμού μεταξύ  οφέλους και κόστους προσφυγής στη δικαιοσύνη,  δεν έχουν άλλη επιλογή  από το να καταφύγουν στα δικαστήρια,  ακόμη  και  για  ελάσσονος σημασίας  και οικονομικού μεγέθους  διαφορές.  

Πρέπει  να σημειωθεί ότι  οι παράγοντες  κακοδιοίκησης που προσδιορίζουν  τη στάση  της διοίκησης  απέναντι στο πολίτη επηρεάζουν παράλληλα και τη στάση της  απέναντι στα δικαστήρια ( (άρνηση αποστολής στοιχείων της υπόθεσης  ελλιπής και αποσπασματική  πληροφόρηση κλπ)  με αποτέλεσμα.  να αναβάλλεται η εκδίκαση υποθέσεων σε ποσοστό 80%  

Υπάρχει και  ένα ζήτημα όμως  ως προς την αναγνώριση του προβλήματος Δεν το  αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο . Για παράδειγμα το προσχέδιο νόμου για  τις ενδικοφανείς  προσφυγές και διαδικασίες, κυρίαρχο στοιχείο αποτελεσματικότητας του οποίου συνδέεται  με ενέργειες της διοίκησης,  δεν έδειξε  ότι   λαμβάνεται  σοβαρά  υπόψη  η  δυσλειτουργική  δράση  της δημόσιας διοίκησης  

Δυστυχώς βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση  να  βεβαιώσουμε  πως, η  κακοδιοίκηση    όχι μόνο δεν δείχνει σημάδια κάμψης αλλά επιδεινώνεται διαρκώς.  Και λυπάμαι   που θα σας πούμε  ότι δεν είμαστε  καθόλου αισιόδοξοι  για την επίλυση των  προβλημάτων,   γιατί η γνώση του τι έχεις  και ο σχεδιασμός  του πως μπορείς  να βελτιστοποιήσεις τη χρήση του φαίνεται ότι λείπει , την ίδια στιγμή που η οικονομική κρίση συρρικνώνει τις υπηρεσίες και επιτείνει τα προβλήματα . 

 

Σταθερή παρουσία διεκδικεί  και η  άρνηση της διοίκησης να συμμορφωθεί με δικαστικές αποφάσεις, γεγονός που επιβαρύνει   τα δικαστήρια  είτε  με την ανακύκλωση  των ίδιων υποθέσεων  είτε  αναγκάζοντας τους πολίτες  να καταφεύγουν σε δικαστικά συμβούλια    συμμόρφωσης. Η μη εκτέλεση όμως  των δικαστικών αποφάσεων  από τη Διοίκηση  δεν προσβάλλει μόνο  το ατομικό δικαίωμα  σε  αποτελεσματική δικαστική προστασία , αλλά θέτει υπό αμφισβήτηση  και υπονομεύει το  κύρος της δικαστικής λειτουργίας.

 Η άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής  μέσω των δικών  επιβαρύνει περαιτέρω   τα δικαστήρια με χιλιάδες υποθέσεις    Χαρακτηριστικό παράδειγμα   οι υποθέσεις  οικογενειακού επιδόματος , που παρά το γεγονός ότι το   θέμα έχει λυθεί  με απόφαση του ΑΕΔ από το 2001 το Ελληνικό Δημόσιο  εξακολουθεί μέχρι σήμερα  να  ασκεί ένδικα μέσα   ακόμη και για ποσά που δεν ξεπερνούν  τα  150 ευρώ αδιαφορώντας για τις συνέπειες  συμφόρησης των δικαστηρίων από υποθέσεις. 

Σημαντικό ρόλο στο πρόβλημα  διαδραματίζει και  η κατά καιρούς χωρίς σχεδιασμό  αποσπασματική  μεταφορά  πληθώρας υποθέσεων  από το υπερχρεωμένο  ΣΤΕ  στα ήδη υπερχρεωμένα  διοικητικά δικαστήρια  

Με όλα αυτά όμως   , δημιουργείται ένα φαινόμενο αντίστροφο του γνωστού πίθου των Δαναΐδων, αφού είναι σχεδόν αδύνατο να αδειάσει κανείς μία δεξαμενή όταν διαρκώς αυξάνεται το περιεχόμενό της, όσο εργατικός και έμπειρος κι αν είναι.. Οι αιτίες  επομένως   για τη κατάσταση  αυτή πρέπει να αναζητηθούν       σε άλλους παράγοντες και όχι  στους δικαστές, χωρίς αυτό να σημαίνει  ότι  οι τελευταίοι μπορούν να  αποποιούνται  το μερίδιο της ευθύνης  που τους αναλογεί  για την  αναποτελεσματικότητα  αυτή . 

Εμείς δυο   πράγματα θα υπογραμμίζαμε  . Πρώτον τα προβλήματα και οι αιτίες τους  ήταν  γνωστές  προτού ξεσπάσει η κρίση,  αλλά οι αρμόδιοι  προτιμούσαν  να τα αγνοούν  και  δεύτερον , τα ωραιότερα  σχέδια  για τον εκσυχρονισμό  της Δικαιοσύνης  και η διάθεση αρκετών εκατομμυρίων  επιπλέον δεν αρκούν , αν δεν υπάρξει   αλλαγή  νοοτροπίας.  

 Κυρίες και Κύριοι 

Σε καταστάσεις έντασης , όπως οι σημερινές  οι δικαστικοί λειτουργοί  είναι το αλεξικέραυνο  που προσελκύει  τη περιρρέουσα επιθετικότητα. Όλοι τα βάζουν μαζί τους . Ο κόσμος πιστεύει, λανθασμένα  ότι οι συνέπειες της οικονομικής και αξιακής  κρίσης  που βιώνει  είναι υπόθεση της δικαιοσύνης  και αποζητεί από αυτήν την όποια απροσδιόριστη λύση Απαιτεί  από τη Δικαιοσύνη να πάρει τη ρεβάνς και μάλιστα γρήγορα για  την  σημερινή κατάσταση ,προϊόν και αποτέλεσμα δεκαετιών , ανοχής, και  αδιαφορίας  σ΄ ενα σύστημα που ανέχθηκε τη διαπλοκή και την αρπαγή κρατικού πλούτου . 

 Δεν μπορεί   όμως, η Δικαιοσύνη , θα ήταν παράλογο άλλωστε,   να ανατρέψει  τη ροή των πραγμάτων και να επανορθώσει  τα  αποτελέσματα  του κατακερματισμένου  από την ανεργία  και τη φτώχια     κοινωνικού  ιστού.  

Από την άλλη η σχέση της κοινής γνώμης  με τη δικαιοσύνη  φύσει ελεγκτική και κυρωτική  λειτουργία είναι επίσης προβληματική. Ανάλογα  με το περιεχόμενο  της δικαστικής  απόφασης , η Δικαιοσύνη  άλλοτε   θεωρείται  ανεξάρτητη ,και άλλοτε καθοδηγούμενη   και   εξηρτημένη  από   την εκτελεστική λειτουργία .Όσοι   ευνοούνται από την δικαστική απόφαση υπερασπίζονται την δικαιοσύνη και την ανεξαρτησία της,ενώ όσοι θίγονται την  αμφισβητούν. Το ζήτημα όμως  είναι και θέμα  πολιτικών απαντήσεων  αφού  και η διαγωγή  της εκτελεστικής  εξουσίας δεν είναι   κοσμιοτάτη . Δέχεται  με έκδηλη δυσφορία  τον έλεγχο της δικαιοσύνης.   

Ανησυχητικό όμως είναι  και ότι  τον τελευταίο καιρό  δυστυχώς αποκτά   χαρακτηριστικά  μια νέα καταφατική κουλτούρα  απέναντι στη μετάλλαξη του δικαστικού λειτουργήματος  σε  υπαλληλικό  έργο  . Έχει ιδιαίτερο συμβολισμό  δημοσίευμα εφημερίδας , σύμφωνα με το οποίο  εξετάζεται  η πρόταση  του Γενικού Επιθεωρητή  Δημόσιας Διοίκησης για αξιολόγηση των δικαστών  Σε ποιο βαθμό  ευθύνονται και οι ίδιοι  οι δικαστικοί λειτουργοί  , αυτό πρέπει  να  αποτελεί ένα  ανοικτό  ζήτημα αυτοκριτικής.

Κυρίες και Κύριοι

Ουδέποτε  αμφισβητήθηκε  από τους ,  δικαστικούς  λειτουργούς ότι   πρέπει να φέρουν  μέρος του βάρους που επωμίζεται  ο ελληνικός   λαός. Να μειωθούν οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών , όπως  μειώθηκαν όλων των άλλων πολιτών τηρώντας όμως  την αναλογία  του Συντάγματος   χωρίς    να διακυβεύεται η κοινωνική  αξιοπρέπεια  και το κύρος  που απαιτούνται  απ΄ αυτούς  και που δυστυχώς   έχουν    οικονομικό κόστος .Γιατί  η λογική ότι  αμείβω καλά  για να έχω λιγότερη διαφθορά  θεωρώ και συγχωρήστε μου  τον πρώτο ενικό  ότι   διορθώνει οριακά  τέτοιου είδους προβλήματα. Η ακεραιότητα είναι θέμα συνείδησης του καθενός  μας και η ανεξαρτησία  δεν απονέμεται κερδίζεται ή χάνεται.  Τώρα αν ορισμένοι πιστεύουν ότι  οι  δικαστικοί λειτουργοί  δεν δικαιούνται  να προσφύγουν ούτε  στο μισθοδικείο αν θεωρούν δικαίως ή αδίκως  ότι  θίγονται  , ομολογώ ότι  δεν   υπάρχει  απάντηση . Απλώς εμείς πιστεύουμε   ότι κάθε άλλη  διαδικασία  δεν  συνάδει με τον θεσμό που υπηρετούμε .  

Γι αυτό ,οι απλουστευτικοί τίτλοι,   και το περιεχόμενο  ορισμένων  δημοσιευμάτων  εφημερίδων με ειρωνικά  σχόλια  που, κατά την άποψή μας , υπερβαίνουν τα όρια  της κριτικής,  για τις αποφάσεις του μισθοδικείου υποβαθμίζουν και   αδικούν ,  το      ρόλο του δικαστή  συμβάλουν  στη δημιουργία κλίματος καχυποψίας και  λειτουργούν υπονομευτικά  για το κύρος     της δικαιοσύνης. σε μια περίοδο που περισσότερο από ποτέ  όλοι  θέλουμε  μια δικαιοσύνη  πραγματικά ελεύθερη και ανεξάρτητη       Αλλά  δεν μπορούμε να  διδάξουμε τους πάντες  τον σεβασμό  στη δικαιοσύνη και γενικότερα  στους  θεσμούς   . Μπορούμε ωστόσο να προσπαθήσουμε.

 

Κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης   

 

Δύσκολοι  οι  καιροί το γνωρίζουμε ,  το ζούμε . Κατάλληλοι όμως  για να δοκιμάζουν  όρια προσωπικής αντοχής. Κατάλληλοι  για να επαναπροσδιορίσουμε  τις βάσεις και τις αρχές  που καθόρισαν  τις μέχρι σήμερα  σχέσεις  της Δικαστικής  Λειτουργίας  με  τις δύο άλλες λειτουργίες την νομοθετική και την  εκτελεστική  και να αναλάβουμε όλοι με σοβαρότητα  το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογεί .                                         

Και  ποιός βρίσκεται  σε  καλύτερη  θέση από σας  να   γνωρίζει . Η διπλή εμπειρία σας  και το  πραγματικό  πιστεύουμε ενδιαφέρον σας  για  τη δικαιοσύνη  είναι ίσως το μόνο    θετικό  στοιχείο.

Γιατί στους τομείς που έχουν συναρμοδιότητα  άλλα υπουργεία  παρατηρούνται  καθυστερήσεις , μεταθέσεις ευθυνών  και τελικά πενιχρά,αν όχι μηδενικά  αποτελέσματα . 

 

Κυρίες και κύριοι 

θάθελα να κλείσω με  ένα αισιόδοξο τόνο αλλά ειλικρινά    δεν βρίσκω πώς να το κάνω . Επειδή  όμως   η χώρα μας  αλλά  και η Δικαιοσύνη  βρίσκονται σε ένα ιδιότυπο πόλεμο, θα έλεγα  πως  αν ο καθένας από μας  προσπαθούσε να καταλάβει καλύτερα τον τομέα του, να δει τι δεν πάει καλά  και να το βελτιώσει, ίσως  ο κόσμος μας  να  είχε λιγότερες ρωγμές.

Καλή χρονιά σε όλους σας.

Σας ευχαριστώ πολύ